donderdag 4 januari 2007

Visite aan de Vlaamsche Koloniën

Gisteren jongstleeden heeft Orestes een visite gebracht aan de achterlykste der Vlaamsche koloniën, Limburg. Hoe hy ook gewaarschuwd werd van vooraf over het gedrag der inboorlingen, toch was de kultuurschok merkbaar van grooten omvang. Bij het betreden der koloniale bodem waren de inboorlingen duidelyk bly en gelukkig, zodoende dansten zij als wilde beesten in de rondte. Zy spreeken traager dan bij ons doorgaans de gewoonte is en hun peil der beschaaving is beduidend laager. Maar ze moogen gelukkig zijn dat onze Vlaamsche zendelingen hen goed heropvoeden. Somtyds worden groote muziekfestiviteiten gehouden om den inboorling bly en gelukkig te houden. Men speelt er allerlei primitieve deunen, die den inboorling dan vergezelt van beestachtige kreeten, vreemdsoortige manoeuvers met het lyf en handengeklap waar alleen de meest ervarene der zendelingen de betekenis weten.
Een stoffig oord genaamd Kiewit was deeze male de plaats van dat demonische festyn. Men had er tenten opgebouwd en den inboorling - maar ook onze Vlaamsche koloniebezoekers, men spreke er nog altijd schande van dat zy zich verlaagen tot het niveau van dergelyksoortige beesten - nam allerlei vreemde en hallucinogeene substantiën tot zich, zoals 'Maes' en een groenig kruid dat zij plegen op te rooken ter stimulatie van de geest. Orestes zag enkele van de muzikaale herriepleegers en spreekt nog altijd schande dat zoiets nog mogelyk is in deeze moderne tyden. Een troep Arctische Apen speelde ten dans voor een duidelijk door den duyvel opgezweepte massa. Lang heeft het niet geduurd of den Onzen Lieve Here zelf kwam deze duivelskermis verstoren - God zij dank! Men waande zich in het begin der tyden, toen God zelf den Zondvloed over den aardkloot zond. Hij zette de heemelsluizen waagenwijd open zodat de opgehitste en dampende massa als een bende prooidieren uit elkaar stoof, alle richtingen uit.
Orestes werd middels draagstoel naar een der tenten gedraagen, alwaar hy getuige was van iets waar waarlyk den Apokalyps by verbleekt. Een vrouwspersoon stond als bezeten met haar lyf te zwieren en stootte daarby de meest duivelsche kreeten uit, tot groot jolijt van den zwelgenden inboorling. Het mag te hopen zijn dat een dergelijk schepsel geen besmetting vormt voor de Vlaamsche huisvrouwe, die zich doorgaans onleedig houdt met brei- en naaiwerk en het verzorgen van haar echtgenoot en kroost. Ze had zelfs geen broek aan! Waar gaat dat naartoe met den weereld? Deze amokmakende bende werd door den onweetende en braave inboorling Yè-yè-yès genoemd - hoogstwaarschynlyk Limburgs voor hoerenwyf.
Hierna werd door het gezelschap geproefd van de lokaale recepten der inboorlingen, om de affeksie met de koloniale kultuur tentoon te spreiden. Er werden vreemdsoortige geele stengels gegeeten - het moeten takjes zijn van een of andere inheemsche plant. Zij doopten die stengels in iets wat volgens koloniekenners rechtstreeks uit den kloot van den stier komt. Daarna ging het richting een muzikale vertooning die aangekondigd werd als het duo Belle en Sebastian. Maar blijkt dat de genaamde Sebastian bestaat uit zeven (misbruiken van heilige getallen!) afzonderlyke lyven. Beste leezers, als dit geen kreaatsie is van den dehoornden vorkstaart weet ik het ook niet meer. Ze brachten liedjes te berde over grappige kleine kikvorsen en blauwe schepsels die blauw blijven. De naam van de Apostelen werd zelfs beklad! Wat zou onzen goeden Vorst daar van vinden als zoiets hem ter ore komt?
Maar dat was nog klein bier vergeleken met wat op het laatste kwam, als een soortement heidense - nee, duivelsche! - spiraal van keetelmuziek die leidt tot een klimaks die zijn weerga kwa goddeloosheid en kettery niet kent. Men had er een Egyptische piramide geplaatst - en hebben de Egyptenaaren de goede christenen niet tot slaaf gemaakt? - met daarop twee bewegende metaalen poppen! Wat een afgodery! Zij bleeken middels magische paneelen met knopjes de meest door merg, been en maag tegelyk snydende dreunen te scheppen! Lieven Heer, redt ons van den ondergang! Den inboorling geraakte heelemaal in een staat van bereidwillige ekstase en dit leek wel een hoogmis voor den duyvel. Beste kolonie-opzichters, hoe lang kunnen dergelijke praktyken nog doorgaan? Zullen we onze koloniën heelemaal in handen geven van den demon of gaan we den braaven inboorling redden van den ondergang? Schiet in aksie!

0 reacties: