2009: een terugblik

Nu we de allerdeprimerendste dag van het jaar achter de rug hebben (volgens een Brits wetenschapper die het kan weten, is dat de derde maandag van het jaar, gisteren dus) kunnen we al een bescheiden balans opmaken van 2009. Here goes nothing!

- Famous last words voordat ik een uur na het verschuiven van de teller van 2008 naar 2009 roemloos ten onder ging in poelen van bloed, bergen van hard, koud gesteente en een bescheiden snuifje schuimwijn, gecombineerd met een subtiele toets van witte wijn: 'ik ga toch met de fiets, want op twee wielen ben ik veel stabieler.' Resultaat: mijn eerste ambulance-ervaring. En omdat sommige mensen zelfdestructiever zijn dan andere, én omdat ik in de struisvogelsteak van die avond mijn toekomst had gelezen (naar aloude traditie van de Romeinen; ik las: 5 à 6 keer) zal het niet de laatste keer wezen. Om kort te gaan: gevallen met de fiets op oudejaarsavond, afgevoerd naar het Palfijnziekenhuis in Gent. Diagnose: twee tanden afgebroken en een derde die er bijhing als stond ie klaar ieder moment De Grote Sprong Buitensmonds te wagen. Frappant: ik kan me niet herinneren dat ik pijn voelde (El Vino did flow), maar de mentale shock was enorm. Vlagen van uiterste gelukzaligheid en tristesse om het verlies wisselden zich af, volgens mensen die het gezien hebben. En ook nog dat bezoekje op 31/12, omstreeks 18u. Drie weken, vier geaborteerde tanden en evenveel nieuwe, later, leg ik als een doorwinterde ouwe zak elke avond mijn valse tanden in het daarvoor voorziene kommetje water. Daarna snoert de verpleegster mij vast en probeer ik te slapen.

- Hadden een nog iets hardere oudejaarsavond: bezoekers van het Gentse nieuwjaarsvuurwerk (te flauw), de struisvogel in mijn maag (te dood), de Palestijnen in Gaza (te dicht bij de dood), het jaar 2008 (te gedaan), de net getrouwde ex-schoolvriendin van mijn zus (te geïnfecteerd door een virus dat er op 30/12 nog niet was, maar haar 2 dagen later te dodelijk was), de grond (te bevroren), de Zimbabwaanse dollar (te inflatoir, zo'n 230 miljoen procent), de cafés op donderdagavond (te goeie Vlaamse fictiereeks die er staat aan te komen), het Oval Office (te groot verschil in activiteit en intelligentie dat er staat aan te komen), mijn hond (te eenzaam), mijn fietsrem (te kapot), mijn anti-remmingsmiddel (te wonderlijk, maar te ver van mij), keizerspinguïns op Antarctica (te koud) en die ene pan op oudejaarsavond (te warm en te pijnlijk), mijn computer (te kapot) en al mijn muziek (daardoor te onbereikbaar).

- Muziek! Bijzonder fijne plaatjes al leren kennen in 2009: Boeijen, Vrienten en Hofstede - 'Aardige Jongens', Cat Power - 'At The Dark End Of The Street', The Bronx - 'The Bronx' (I, II en III), Antony & The Johnsons - 'The Crying Light' en uiteraard blijven luisteren naar Tool - Lateralus (The meaning of life is somewhere in there).

- Werk! Euh. And now for something completely different. Maar we 'werken' er aan.

- Kan iemand mij eens uitleggen waarom meisjes altijd 'wat tijd' nodig hebben? Om wat te doen? Zich voor te bereiden op 'nog meer tijd nodig hebben?' Zelfs de meest no-nonsense, bullshithatende en nuchtere. Wijven.

- Het enige verschil tussen Hooglede en Gent is de naam. Hooglede is Hooglede en Gent is Gent. Dat op zich betekent al duizend werelden van verschil.

- Ik zoek de satire, de humor, het amusement in en (zie je mij afdalen op de ladder?) de bestaansreden van het uit elke holte etterende misbaksel van een tv-programma 'Zonde van de Zendtijd' als een nijlpaard dat op de noordpool op zoek is naar een lekker warme modderpoel.

- 'Van vlees en bloed', 'De slimste mens', 'Top gear', 'Phara', Evy Gruyaert en Jan Becaus zijn dan weer top.

- MNM: geen idee.

- Tot slot mijn bescheiden 'wensen voor het jaar':
Nina: nog meer mij
De Gentenaar: nog meer mij
mijn bed: minder mij
mij: evenveel mij
mei: evenveel mei
mijn longen: minder smeerlapperij
Evy Gruyaert en Cat Power: meer mij
Diana: veel kookgerei, lekkernijmakerij, kindjesrondgerij en dikke tetten!
Lily: nog meer smalreuzerij en naar Ikea gerij
Vangi: nog meer Zwijnolderij en veel plezier in de Deinziaanse huizenrij
Elizabeth: Ruben en geontfermovermij
Delphine: vooral geen venterij!
kameraden: nog meer pinterij, rondgerij en veelwijverij

Marcel Vanthilt, Michaël Freilich, Mugabe, Al-Bashir, Kony, muggen en spinnen, 'les haricots ne sont pas salés', de Vier Ruiters van de Apocalyps, Bart Peeters, schrale Primus voor 2 euro in de Charlatan, Coldplay, chauffeurs die niet pinken, tralies, stof, 'in de naam van God', vliegende of zwemmende baddies in pc-games, rechtse klootzakken, regen, visgerechten, schroom, The Killers, duizend onnodige remixen van 1 geweldig nummer, Lance Armstrong, ploegopstellingen met 1 spits, het kapsel van Fellaini, snoevers, onze volière, skinny jeans, Saartje Van Den Driessche, wapenhandel, kookboeken van Piet Huysentruyt, rookverbod in cafés en concertzalen, Pita Tosi, eurocentjes, grootkapitaal, slecht werkende dampkappen, onverschilligheid, de vreemde witte stukjes in charcuterie, mijn ziekelijke kat, platentektoniek, politieke 'elite' in Zwart-Afrika, perpetuum mobile, Pete Doherty, paperclips, mensen die hun deur niet of te hard dichttrekken, oliedollars, blingbling-rap, te veel licht wanneer de situatie om duisternis vraagt, te veel kleren wanneer de situatie om naaktheid vraagt, Blankenberge, aids en vooral deze blogpost: stop er nou eens mee! Genoeg!